Op het moment heb ik weinig zin om een logje te schrijven. Het gaat allemaal prima hoor, ik mag eigenlijk niet klagen, maar het begint wel zwaarder te worden. Het brandend maagzuur speelt weer op, de Rennies en Antagel werken niet echt meer en ik heb er nu ook overdag steeds meer last van. Daarnaast heb ik enorme voeten en enkels en is mijn buik gewoon hartstikke vol, zo lijkt het wel. Ik ben maar klein van stuk en ons meisje heeft dus niet zoveel ruimte. Ik kijk erg uit naar de dag waarop ze haar gezichtje laat zien. Ik heb niet het idee dat dit 6 december of later wordt, maar we zullen zien.

I.p.v. een logje heb ik nog wel een mooi gedichtje van Toon Hermans dat ik met jullie wil delen, ik vond het gedichtje op haar website.

Mama is het woord
waar het leven mee begint
Mama is het woord
dat hoort bij ieder kind
Een woord om zacht te zeggen
niet om luid te schreeuwen
Het hoeft niets uit te leggen
en gaat door alle eeuwen
Mama is het woord
waar de mensheid mee begint
Mama is een ander woord voor liefde

Toon Hermans

Op dit moment ben ik 35 weken en 1 dag zwanger. Deze week heb ik vakantiedagen opgenomen en volgende week gaat mijn zwangerschapsverlof in. Het was heel vreemd om vorige week afscheid te moeten nemen op mijn werk, terwijl ik er pas 3 maanden zat. Gelukkig mag ik over ongeveer 4 maanden wel gewoon weer terug wat een erg geruststellend gevoel geeft.

Ik was helemaal toe aan verlof, al vind ik dat soms moeilijk om toe te geven. De werkdagen vond ik zwaar en ook het reizen met het ov viel me op een gegeven moment tegen. Ook had ik het idee geen tijd te hebben om me voor te bereiden op de bevalling en de tijd daarna. Gelukkig heb ik nu verlof en kan ik me volledig richten op de komst van onze dochter. Ik ben lekker aan het lezen geslagen en ben volop bezig met de laatste voorbereidingen.

Ik moet hierbij wel opletten dat ik mezelf niet voorbij loop. Het liefst zou ik mijn lijstje deze week al volledig af willen werken maar dat is niet realistisch. Gelukkig protesteert mijn lichaam vanzelf als ik te veel doe, zodat ik wel moet gaan zitten of liggen. Ik ga dus heel kalmpjes aan beginnen en dan zal het lijstje vanzelf wel een keer af komen. Vandaag zal ik me o.a. bezig houden met de was, het eten, de administratie en een borstvoedingscursus. Peter en ik gaan samen naar deze cursus heen. We hebben al twee keer informatie gehad over borstvoeding, de eerste keer van de kraamzorgorganisatie, de tweede keer in het ziekenhuis. We zijn echter graag goed voorbereid, vandaar dat we ons ook nog voor de cursus hebben opgegeven. Ik ben benieuwd.

Wat meteen opvalt is natuurlijk dat we veel roze hebben gebruikt. Tja, what can I say, ik hou van roze. De muren en meubels zijn wit. De meubels (het ledikantje, de commode en de kledingkast) hebben we bij Babydump gehaald. We hebben gekozen voor een strakke, maar niet hypermoderne stijl. Naast de genoemde meubels hebben we een stoel gekocht bij Auk gAaf!. Ik ben wekenlang op zoek geweest naar een stoel waar ik goed borstvoeding op kan geven. Ik wilde graag een witte, houten stoel met leuningen die niet te hoog zitten. Bij Auk gAaf! vond ik de perfecte stoel: wit, van hout en met een ietwat brocante stijl zonder tierelantijntjes. Ook al heeft de stoel dus een andere look, hij past perfect bij de overige meubels en brengt wat variatie in de kamer. Er ligt een lekker dik kussen in de stoel die ze voor me hebben bekleed met roze stof, zodat het perfect bij de rest past.

We besloten de muren wit te houden, omdat dit lekker rustig overkomt. Natuurlijk wilden we wel wat aan muurversiering doen. Omdat er een relief op de muur zit, konden we geen muurstickers gebruiken. Daarom hebben we het leuke versje ‘Naar bed, naar bed, zei Duimelot.’ op canvas afgedrukt. De achtergrondkleur is ook weer mooi roze. Het canvasdoek hangt boven het ledikantje.

De rolgordijntjes komen van lief! lifestyle, een merk waar ik vanaf het begin af aan gek op ben. Het beddengoed is ook van lief!, evenals het muziekdoosje en het truitje die aan de leuke kapstokhaakjes hangen. Deze kapstokhaakjes zijn overigens van KidsLAB, ik heb ze besteld bij Hoplakee.nl. De grappige spaarpot is van Blond Amsterdam, ook een van mijn favoriete merken naast lief!.

Voor de wat kleinere spulletjes, zoals de sokjes, wilde ik ook wat mandjes in de kamer hebben. De meeste mandjes vond ik echter wat saai. Daarom heb ik Lief&Lot gevraagd of ze een oplossing wisten en zij hebben vervolgens de leuke bekledingen gemaakt. Ook het konijntje in dezelfde stof komt van Lief&Lot. Het was de eerste keer dat ik iets bestelde bij deze webwinkel maar vast niet de laatste keer: de dames maken erg leuke dingen en zijn uitermate klantvriendelijk. Absoluut een bezoekje waard dus!

De leuke koffertjes van J.I.P. die ik bij Stippels heb besteld, zijn niet te zien in de collage. Ook de lamp is niet te zien op de foto’s, deze is afkomstig van de Praxis. Het is een zilverkleurige plafonnière geworden met wat maantjes en sterretjes erin, een vrij simpele lamp dus. Naast de kleur roze en wit, komt de kleur grijs (de kleur van de kozijnen)/zilver wat vaker voor in de kamer. Grijs komt o.a. terug in de kapstokhaakjes en in het grijze konijntje, de kleur zilver in de handgrepen van de meubels en dus ook in de lamp.

Het kamertje is er dus helemaal klaar voor. Nu is het alleen nog hopen dat onze kleine meid de kamer ook leuk vindt en dat ze er heerlijk zal slapen!

Waar ik op sommige gebieden absoluut niet creatief ben (ik ben vreselijk met naald en draad), ben ik op andere gebieden juist weer wel een creabea. Zo vind ik het heerlijk om lekker te prutsen in Photoshop en om ons huis mooi in te richten. In Photoshop maakte ik bijvoorbeeld al vele scrapjes, bewerkte ik foto’s, ontwierp ik het een en ander voor YourWeddingPhotos en maakte ik niet te vergeten onze trouwkaart. In ons huis vind ik het o.a. heerlijk om alle accessoires op elkaar af te stemmen en leuk uitziende oplossingen te verzinnen om spullen in op te ruimen (zoals Ikea mandjes opleuken met lint van Lief! lifestyle).

Tijdens mijn zwangerschap kan ik mijn creativiteit ook dubbel en dwars kwijt. Het geboortekaartje maak ik dus zelf en eigenlijk is het al wel zo goed als af. Ik had al een tijdje een idee hoe het er uit moest gaan zien en ik heb er ook niet veel aan veranderd. Natuurlijk laat ik er nog niet veel over kwijt, maar het is een fris en hip kaartje geworden, al zeg ik het zelf.

Ook van de babykamer had ik al voor mijn zwangerschap een plaatje in mijn hoofd van hoe het er precies uit moest gaan zien. Zoals ik al eens eerder vertelde in een logje wilde ik graag laminaat op de vloer, witte muren, witte meubeltjes en vrolijk gekleurde accessoires. Zo langzamerhand is het kamertje bijna af. Het was zo leuk om erover na te denken en om vervolgens alles te verzamelen! Eerst de meubeltjes, toen de rolgordijntjes, daarna de muurversiering en vervolgens allerhande andere spullen en accessoires. Geen straf voor een shopaholic als ik. Op dit moment zijn we nog bezig de laatste spulletjes te verzamelen. Meerdere keren per dag loop ik het babykamertje in om lekker even weg te dromen en om hier of daar nog wat te verschuiven. Als het helemaal af is volgen er uiteraard foto’s. Dan mag Peter dus zijn creativiteit gaan inzetten.

Wie zich afvraagt of Peter ook nog wat te zeggen heeft in dit alles: nou, vooruit, een beetje dan. Uiteraard overleg ik alles en als hij echt iets niet mooi vindt, gaat het niet door. Gelukkig vindt hij alles wel prima en vindt hij het geen probleem het ontwerpen van het geboortekaartje en het inrichten van de babykamer aan mij uit te besteden. Het technische gedeelte van het kamertje neemt hij voor zijn rekening, dat kan ik dan weer niet. Ook helpt hij me bij de uitvoering van mijn ideetjes. Volgens mij kan Peter niet wachten tot hij het kamertje vast mag leggen. De afgelopen dagen heeft hij al meerdere keren gevraagd wat er nu ook alweer nog moet komen voordat er foto’s gemaakt mogen worden. Natuurlijk moet het in mijn ogen eerst perfect aangekleed zijn. Ik denk dat we over 2 weken een heel eind zijn. Stay tuned zou ik dus zeggen!

Het gaat nog steeds allemaal prima. Afgelopen dinsdag zijn we weer bij de verloskundige geweest. Alles was goed: het hartje klopte mooi, ze lijkt goed te groeien en ook mama’s bloeddruk was prima. Na antwoord te hebben gekregen op een aantal vragen gingen we tevreden weer huiswaarts. Over het algemeen heb ik helemaal niets te klagen en loopt het op rolletjes, maar ik heb wel last van wat kwaaltjes. Zo heb ik op dit moment last van brandend maagzuur en heb ik al enkele weken pijn aan mijn ribben. Janneke zal waarschijnlijk tegen mijn ribben aan drukken, wat ook niet verwonderlijk is aangezien ze niet zo heel veel ruimte heeft daar binnen. Ik ben maar een ukje. Niet te lange tijd blijven zitten en na thuiskomst zo snel mogelijk gaan liggen zou moeten helpen.

Hoewel het dus verder prima gaat, kan ik wel goed merken dat ik het wat zwaarder krijg. Trap lopen wordt steeds moeilijker en na een dag werken heb ik echt geen energie meer. Toen ik afgelopen donderdag na een werkdag nog even wat wilde shoppen in Deventer, bleek dit dan ook geen goed idee. Een ijsje van de aanstaande papa maakte veel goed, maar toch moesten we snel maken dat we thuis kwamen zodat ik met de benen omhoog kon. Over de aanstaande papa gesproken, die is ontzettend lief en begripvol. Hij staat altijd klaar om mijn kussen van boven te halen, voor ons te koken of me waar dan ook naar toe te brengen. Ondertussen vindt hij het allemaal erg spannend en is hij iedere avond weer verbaasd over de omvang van mijn buik.

4 september hebben we een pretecho gehad. Binnenkort zal ik hier een uitgebreid logje over schrijven. Het was heel bijzonder! Het weekend daarop hebben mijn ouders geholpen met het in elkaar zetten van de meubeltjes voor op de babykamer. Vervolgens zijn we vorig weekend met mijn schoonouders gaan shoppen voor een matrasje, moltons, lakens, een wipstoeltje, een maxi-cosi voetenzak etc. De hulp van onze ouders werd door ons zeer gewaardeerd! We zagen door de moltons de matrasjes niet meer en door de schroeven de planken niet meer.

Het babykamertje begint steeds meer vorm te krijgen, maar daarover later meer. Nog even en alle voorbereidingen voor de geboorte van onze dochter zijn getroffen. Toch zal ze nog even moeten wachten. Ach, als de komende weken ook zo snel gaan, is ze er voor we het weten!

Vanochtend heeft Peter wat foto’s gemaakt van mijn buik. Mijn buik groeit nog steeds erg hard en mensen zien nu echt aan me dat ik zwanger ben. Zo leuk vind ik dat!

Zoals jullie weten wilden we graag het geslacht weten. Hoewel bijna iedereen dacht dat het een jongen zou zijn, is het een meisje! Kleine Jan is een Janneke! Hartstikke leuk natuurlijk, maar dat hadden we ook gevonden als het een jongen was geweest. Het maakt ons niets uit. Maar nu weten we al wat meer over ons kindje en dat is hartstikke leuk.

We kunnen nu dus naar hartelust roze dingetjes kopen, haha. De rolgordijntjes zijn al besteld!

Met de zwangerschap gaat alles goed. Ik ben vandaag 19 weken zwanger. Ik heb de kleine al regelmatig gevoeld, zo bijzonder! 30 juli krijgen we de 20-weken echo. We kunnen niet wachten!

Later deze week ook meer over ‘Kleine Jan’, zoals we de kleine nu even noemen. Mijn vader (of liever gezegd ‘ons pap’) heet Jan en we denken dat het een jongen wordt. Omdat we zelf de echte naam al gebruikten maar ons een aantal keer verspraken, hebben we er maar even Kleine Jan van gemaakt.

Allereerst wil ik jullie nog even de echo laten zien die is gemaakt toen ik 11,5 week zwanger was. Wat bijzonder was dat, en wat was ik opgelucht. Niet dat ik nu geen zorgen meer heb, ik ben alweer net zo zenuwachtig voor de 20-weken echo. Maar toch ben ik niet meer zo gespannen als in het begin en ben ik blij dat de eerste tekenen goed zijn.

Ons kindje bewoog al volop toen de echo werd gemaakt. Peter en ik konden het niet nalaten op te merken dat hij (of zij natuurlijk, maar voor het gemak zeg ik even hij) dit van zijn vader heeft: die kan ook niet stilzitten. Ik merk nog helemaal niets van die bewegingen en ik vind het dan ook nog steeds een beetje onwerkelijk dat er een kindje in mijn buik zit. Natuurlijk, ik ben wel gegroeid en dat kokhalzen doe ik normaal niet zo vaak, maar toch. Gelukkig zal ik binnen/over enkele weken als het goed is eindelijk ons kindje zelf voelen. Geen idee hoe dat voelt. Ik ben zeer benieuwd en kan niet wachten!

Peter moet nog even werken en dan hebben we 3 weken vakantie. Heerlijk! We gaan dan op stap om te kijken naar een babykamertje. De afgelopen week hebben we het kamertje opgemeten en het blijkt nog kleiner te zijn dan we dachten. Het wordt dus wel even passen en meten, maar het zal vast en zeker goed komen. Ik weet al heel lang precies hoe ons babykamertje eruit gaat zien. Aangezien het Peter niet zo veel uitmaakt, ga ik er vanuit dat ik vrij spel heb en dat ik me lekker mag uitleven. Uiteraard wel alles in overleg. Een grove omschrijving kan ik wel vast geven: een mooie, wat donkerdere laminaatvloer (die ligt er al in), witte muren, witte meubeltjes en kleurrijke accessoires.

Verder ben ik al bezig met het geboortekaartje. Ik weet nog niet of het een jongetje of een meisje wordt, maar ik heb wel een idee. Ach, het kaartje zal ook vast nog wel veranderen, ik heb ook nog tijd genoeg, maar ik vind het gewoon erg leuk om te doen. De namen weten we al, dus daar hoeven we niet meer over na te denken. De kraamzorg is geregeld. Al met al gaat het met de voorbereidingen dus prima. Gelukkig is er nog genoeg te doen, want dat vinden we alleen maar super leuk. Ik houd jullie op de hoogte!